Mertlik Belası

MERTLİK BELASI

Şu yalan dünyanın sonu gelince,

Yiğit olan mert sözünden dönmesin.

Zalim gelip mazluma el verince,

Kılıç kından çıkar, güneş sönmesin.

Bozuk düzende dost kapısı kapanmış,

Gönül sarayları hepten yıpranmış.

Mertlik dediğin meğer bir yalanmış;

Özünde sözünde hile dönmesin.

Namert sofrasında bal olsa yenmez,

Yiğit olan aslan, çakala inmez.

Bu dava bitmedikçe acı dinmez;

Yürekteki ateş duman sönmesin.

Yalçın der sarp dağların eriyim,

Doğru sözlü, mert gönlün bir feriyim.

Ölürsem de haysiyetin yeriyim;

Eğilmesin başın, ömür sönmesin.