Şükret

 
Verdi istemeden, şükrederiz Mevla’ya
İçeriz suyumuzu, alırız nefesimizi, yürürüz Hüda’ya
Gelirken sormadılar giderken de sormuyorlar
Taşıdığımız bir torba toprak, onu da bırakırız dünyaya…
 
Hakkınca verilmiş zaten sırtına, göz koyma dahasına
Karnını doyur yeter, gözünün kanma hırsına
O doymak bilmez, dipsiz kuyu
Alır insanlığını elinden, zindan eder hayatı sana…
 
Başını yastığa koyunca rahat uyu
İçme şu dünyanın haram suyunu
Aldığın-verdiğin tartıya girecek
Unutma her nefesin bir hesabı olduğunu.
(Sağlam)