Kadınım
Gözünü devirip girme haneme, 
Sebepsiz gûmanın,zûldür kadınım! 
Bir kulaç atıp da dalsan sineme 
İnan gönül arkım, göldür kadınım! 


Kaşlarından göğe yaylar çizerim, 
Sonra kirpikleri ok ok dizerim. 
Varsa şikâyetim, suya yazarım, 
Ne yapsın bu gârip, kuldur kadınım! 


Kabâhâtim çoktur, cehâlete say, 
Gel de şu özrümü gözlerimden soy. 
Bilirsin kültürüm şehir değil köy, 
Eksiğim gediğim boldur kadınım! 


Girip kaderine, kaldığım sensin, 
Günahın, vebâlin aldığım sensin, 
Hem anam hem yârim bildiğim sensin, 
Sevaptır öksüzü güldür kadınım! 


Yalnız tek duvarım, yıkma beni yâr! 
Muhânnet dillere dökme beni yar! 
Muhâcir hâllere sokma beni yâr! 
Sensiz öz vatanım, eldir kadınım! 


Başımı önüme düşürdü yükün, 
Herkes yâr koynunda, ben ise yokun. 
Rüyamdan geçerken, bir bûse dokun, 
Sonra ister isen öldür kadınım! 


Artık haberciler sık sık yokluyor, 
Bembeyaz ulaklar kapı tıklıyor. 
Hayat kısa yârim! Yürek tekliyor, 
Yeter, dargınlığı kaldır kadınım! 

14.05.2024


( Kadınım başlıklı yazı ali-görgan tarafından 7.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu