Ayrılık
Bir acı yüreklerde yakar yandırır bizi
Ateşten bir hicrana alır bandırır bizi
Ayrılığın atına koyar bindirir bizi
Ayaklar gider ama gönül gitmez burada.
Resul’ümden ayrılmak…Kolay mıdır o veda?
Bir lahza zaman için her şeyim olsun feda
Tekrar tekrar görmeye layık mıdır bu geda?
Gözlerden yaş dökülür sanki bitmez burada.
Yeşil kubbe yanında söylenir veda sözleri
Ateş düşünce öze hüzün bürür yüzleri
Yürekleri dağlıyor ayrılığın izleri
Acıdan kalpler durur bir an atmaz burada.
Cümleler düğümlenir hançereden çıkmaz ki
Öyle bir güzellik ki mümin bundan bıkmaz ki
Su bile durup ağlar başka yana akmaz ki
Yastadır kamer, güneş durup batmaz burada.
Gitmek istemez gönül ne ayaklar ne de diz
Yürek girmiş limana burası nurdan deniz
Ayrılık geldi çattı sarardı hep bet beniz
Hicran söndürdü od’u ocak tütmez burada.
Diller duaya durur “Tekrar getir Ey Rabbım
Kalbimdeki şu aşkı yen’den bitir Ey Rabbım
Sağlık, selamet ile yurda götür Ey Rabbım”
Aşık olanın sırtı yere yatmaz burada.
Nuri Baş