Bir Hırsızın. Mezarı
Gök yüzüne benzoyordun ki
içinden yıldızlar çalınmıştı
ben ise çalınan o yıldızların en acemi hırsızı
Düşünürken zamanımın yağı eridi bugün,
benimle utandı sanki çağlar, aylar, yıllar.
Gölgen geçerken yanımdan
ne haber,
ne de bir iz var.
Gözlerinle başlayan bir yangın sardı her yeri,
dumanı ta uzaktan gelir, bulur beni.
Yanarken bile içimde
tatlı bir sızı başlar.
Biliyor musun,
icat olmadı bendeki bu acı;
her hatırlayışta ansızın
kalbim yerinden fırlar.
Biliyorum, dinse bu acı
ancak ölümle diner.
Son nefesim senin adını fısıldasın,
melekler şaşırıp sorsun birbirine:
“Bu adamın cenazesi
neden gülümsüyor?”
O gün mezarımın üstüne
yalnızca şunu yazsınlar:
“Burada bir hırsız yatıyor;
gökyüzünden
bir tek kalbini çalabilmiş.”
Kitaplara yazsam bile sığmaz, biliyorum;
ruhun duymaz ki beni zaten.
Ne desem yetersiz kalıyor bende.
Hiçbir şey sakinleştirmez beni,
hata sen olsan bile.
mesakin- 07/02/2026
(
Bir Hırsızın. Mezarı başlıklı yazı
mesakin tarafından
7.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
