Altın Yumurtlayan Tavuk

“Altın yumurtlayan tavuğumu satıyorum!” diyen amcanın etrafını saranlar, şaşkınlıklarını gizleyememişler.

“Tavuk hiç altın yumurtlar mı?” demişler. “Bizimle iyice dalga geçiyorsun.”

Amca sakin bir sesle cevap vermiş:

“Ben kimseye zorla tavuk satmıyorum. İster alın, ister almayın. Fakat almazsanız çok pişman olursunuz.”

Bu sözler üzerine içlerinden biri tavuğa talip olmuş ve satın almış.

Tavuk gerçekten de günde iki yumurta yumurtlamış. Yeni sahibi, onu diğer tavuklardan ayrı  kümese koymuş. Bir gün, iki gün, bir hafta geçmiş… Fakat ortada altın yumurta yokmuş. Sabırsızlığı öfkeye dönüşmüş ve sonunda kızgınlığına yenik düşerek tavuğu kesip  güzelce yemiş.

Ertesi gün tavuğu satan amca kapısına dayanmış:

“Tavuğumu geri ver,” demiş. “Şimdiye kadar bu tavuğu kime sattıysam üç–dört gün sonra ‘Altın yumurtlamadı’ diye geri getirdiler. Sizden hiç ses çıkmayınca merak ettim.”

Adam, karnını göstererek cevap vermiş:

“Tavuğunu kestim, yedim çünkü sen beni kandırdın!”

Amca derin bir iç çekmiş ve son sözleri şu olmuş:

“O tavuk günde iki yumurta yumurtlardı. Sabredip o yumurtaları satıp parasını da biriktirseydiniz  gam yemeyecektim,altın alırdınız."

Çıkaracağımız sonuçlar mı?

*Sabırsızlık çoğu zaman insanı kazancından eder. Büyük kazanç, küçük ama sürekli nimetin kıymetini bilmekle başlar.

* Akıl,altından üstündür ancak kullanabilene.