Adaylık Meselesi

Kesin kararımı açıklıyorum: Cumhurbaşkanı adayı olacağım.

Yaşım kemale erdi, diğer şartları da sağlıyorum,kimseden oy istemiyorum. Mecliste, sokakta, okulda ve yollarda artan şiddetin önüne geçmek için çalışacağım.

Fakat klasik söylemleri tekrarlamak istemiyorum. Çünkü insan, zamanla kendi sözleriyle çelişebiliyor. Bugün yüksek perdeden konuşup yarın söylediklerini unutmak, siyaset sahnesinde pek alışılmadık bir durum değil. Ben bu kervana katılmaya niyetli değilim.

Adaylığımın bazı şartları var:

Balık kavağa çıkınca,

Deniz Baykal başbakan olunca,

Fenerbahçe şampiyon olunca,

Bülent Ersoy doğurunca,

Devlet Bahçeli evlenince,

Güneş balçıkla sıvanınca,

Dünyaya kırmızı kar yağınca…

Elbette bunların hepsi mizah amaçlıdır  çünkü bazen insan, olmayacak şeyleri sıralayarak memleket meselelerine daha gerçekçi bir ayna tutar.

Siyaset zenginlerin işidir derim,belki de öyledir. Siyaset yapacağınıza ticaret yapın, sanatla uğraşın, ibadet edin. İnsan kendini hangi alanda geliştirirse orada faydalı olur. Makam hırsı, çoğu zaman insanın aklını gölgeler.

Ben mi?

Ben en iyisi patates, soğan soymaya devam edeyim. Alnımın teriyle kazanılan lokmanın huzuru, kürsülerin alkışından daha samimi, bazen en büyük icraat, insanın kendi sınırını bilmesidir.

Gerisine gelince…

Kafam fazla çalışmaz belki ama kalbim hâlâ memleket için çarpar.