Benliğimin Yıkılmaz Kalesi Kaidesi

Bir düşün sadece düşün usulca;

Ben ki ulaşamadığım kadar düşlerin mertebesine

Ergin ve ergen karışımı tuhaf bir tutukluk var bu gün ruhumda

Dilimde tüysıklet bir acı

Hazzın doruğunda iken cümle âlem

Kalıbımın adamı olmaya meylettiğim

Tefekkürüm tahayyül ettiğimden

Dahi öte çok öte…

Kul hakkı yetim hakkı yiyen kimse

Ve bak, muallim sadece gözlerime ak

Yanımda yerimde yurdumda

Bir yabancı değilim ben asla

En başta kendime

Tüten şu dumanda sanma ki sadece

Efkârdır ruhumu tetikleyen

Haizi olduğum değerlerim meylettiğim

Göğsümde sine

Ruhumda kayıp bir sikke

Ölçüsüz hezeyanlarında insanların

Kaç b/ölü iken aşk bir yarımdan doğan.

Yarınlara haykıran şu baskın iç sesim

Sanma muallim:

Sadece tümden gelen bir ikazım

San ya da:

Tüme varım bir yasayım ben

Yasla değil yaşla değil asla alakası

Kaç defa miadı dolduysa bir çiçeğin

Sulusepken kalemden s/üzülen her rahmet her zerre

Kayıpların değildir tuttuğum yasın muadili

Yasanın ta kendisi varsa yoksa benliğimin yıkılmaz kalesi ve kaidesi.

Özümden taşan sözüm

Cepkenimden dökülen bilyelerim

Hala bir çocuk gibi şen:

Yeri geldiğinde

Nüktedan

Zanlardan mütevellit iken de kimi insan

Mührü bastıkları tam da üzerime tam da yüreğimin üstüne

Etsin de edebildiği kadar isyan.

Bir familya ise duygular madem

Minörü kayıp günün

Bense solumdaki gamlı notaya vurgun

Göğün her katresi

Yerkürenin ise bize kalmışken ihalesi

Bak, görmez misin sen misin yoksa muadili yüreğimin?

Çöpsüz üzüm demekle iştigal hasımım

Bense sadece hası olmalıyım gerçek insanın

Hazzı ise asla değil umurumda

Sevebildiğimden öte kendime inandığım

O benlik algım ki:

Kibirsiz bir yüz ölçüm

Lakin alabildiğine derin bir gül’üm

Köküne sadık gücü Mevla’dan

Bahşedilen her lokmaya duacı

Bir zaaf belki de şu insan sevgim…

Gel gör ki artık eskisi gibi değilim

Alabildiğine vakur

Bir o kadar

Dimdik ve dik başlı

Ruhumda esen yeli ise asla sorma bana

Yol oldum bir kere

Gidebildiğim kadar en derine en uzağa

Kopamadığım kadar kendimden ve Rabbimden

Duayeniyim mademki duyguların ve sevginin

Kolaysa gel de çöz beni

Ne kördüğümüm ne de sıradan bir imge

Şiirle bezeli yüreğin

Külünden doğan bir sembol belki de

Olabildiğim kadar öncü ve örnek insan ırkına…