Sen Yokken

Yankısını duyuyorum sesimin konuşmadan

Kalbim seni haykırırken

Varlıklar arıyorum yokluğun tünellerinde

Senden dökülenleri arıyorum sen olmadan

Kokunu alıyorum daha çiçekler açmamışken

Yeşil bulutlara konuyorum kışın ortasında

Uykudayken rüzgar, esintilerini hissediyorum

Sen yokken seni yaşıyorum iliklerime kadar

Resmini çiziyorum olmayan tuvallere

Rengini seçiyorum umutsuz karanlığın ardında

Seninle konuşuyorum, dilin mırıldanmadığı halde

Seni soruyorum ormana at süren ulaklara

Güvercinler bile getirmezken haberlerini

Seni yaşıyorum, saçlarımda nefesin olmadan

Seni seviyorum, seni sevmeden…