KURAN BİZE YETER Mİ?
İnsanlar ikiye ayrılır.
İnançlı insanlar, inançsız insanlar. Konu başlığımız olan cümle diğer İslam
ülkelerini bilmiyorum ama ülkemizin son on yılların en meşhur cümlesi. Öyle
meşhur ki hadis, sünnet inkarcıları başta olmak üzere sahabe karşıtları, mezhep
karşıtları, tasavvuf karşıtlarının en çok kullandıkları argüman. Kimisi
doğrudan söylerken kimisi de karşı çıkmaya çekindikleri için Kur’an da var mı
veya Kur’an da yok diye başlıyorlar söze.
Bunu diyenlerin bazılarının
şuur altındaki amaç belli: “Ben bu kadar
eğitimliyken niçin hadis, sünnet, sahabe rivayeti ve mezhep imamlarının
fetvalarına inanayım. Ben onlardan daha bilgiliyim.” Tam bir Bu Cehil mantığı. Bu
mantık kabul edilemez ama farklı bir pencereden bakarsak içinde biraz mantık
kırıntısı içeriyor diyebiliriz. Son on yılların en mantıksız cümlesi ”İslam
akıl mantık dinidir” cümlesidir.
Akıl ve mantık insanlara
özgü iki kavramdır. “Akıl” Kur’anı Kerim’de Peygamberlere iman etmeyenler
sağırdırlar, dilsizdirler. Kördürler akletmezler” Bakara 171) denilerek akıl
Allah’a ilan etmek için vasıta olarak görülmüştür. İslam dininin akıl, mantık
dini olduğu doğrudur. Ancak İslam dininin İlahi bir mantığı vardır. İnan
mantığıyla İslam dini değerlendiremez. Aksi durumda İslam dinini Kul icadına
indirgemiş oluruz. Bu çok tehlikeli bir yaklaşımdır. “Bana göre” Bence” türü
yaklaşımlar inanca zarar veren yaklaşımlardır. “Bence” kelimesi tahmin
edilenden çok tehlikeli bir kelimedir.
İnsan ana karnındayken
annesini babasını kardeşlerini bilir. Doğduktan sonra öğrenmeye başlar. Önce ailesinden
sonra okulda öğrenir. Öğrendikleriyle aklı gelişir. İnsanın aklı
öğrendikleriyle kısıtlıdır. Nefis sahibi olduğu için öğrendikleriyle kendini “bir
şey” zanneder. Nefsini “Tanrı” yerine koymaya başlar.
Müslüman farklıdır.
Öğrendikleriyle acziyetini anlar. Allah-ü Teala’nın (cc) kudretini müşahade
ettikçe acizliğinin farkına varır. Şükür için ibadet eder. Müslümanın kalbi aklına
ve nefsine galip gelir ve tahkiki imana ulaşır. Fuzuli tartışmalardan uzaklaşır
nefsini terbiye eder. “Akil” olur. Vesselam.