Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ömür Defteri

Ömür Defteri


Beş çocuktan fazlası zor olur köy yerinde,
Dünyaya istenmeden geldik, biliyor musun?
Anne baba yanında her şey yerli yerinde,
Sonrasında pabucu deldik, biliyor musun?

Çocukluk yavru kuştu, gençlik esti yel gibi,
Bir göz açıp kapattık, ömür geçti sel gibi.
İçerimde bir ben var, benden özge el gibi,
Bir hayatı ikiye böldük, biliyor musun?

Kaderi yazan kalem, ikiyi üç etmedi,
Bu yazıyı bozmaya dualarım yetmedi.
En yakınımdakiler acımı fark etmedi,
Bir kez doğduk, kaç defa öldük, biliyor musun?

Yıllarımı öğüttü zaman değirmeninde,
İnceldikçe inceldik gam keder kirmeninde.
Birkaç parça mutluluk saklayarak yeninde,
Yetim bir çocuk gibi güldük, biliyor musun?

Ben derdimi dağlara söyleyemem, yıkılır,
Akarsuya bıraksam gider bend'e takılır.
Bir kuyuya düşmüşüm, bilmem nasıl çıkılır?
Günden güne derine daldık, biliyor musun?

Yokuşları aşamam, düzlükler sırat bana,
Bir nebze huzur bulsam, asırlık murat bana.
Mihman olduğum yerde gülmedi hayat bana,
Daima ayaküstü kaldık, biliyor musun?

Nûrfânî’yim, kalemin mürekkebi gözyaşım,
Bu dünyaya sığmadı, bedenime yük başım.
Öyle görünüyor ki yakın zindan çıkışım,
Adımızı defterden sildik, biliyor musun?

Daha yaz ortasında solduk, biliyor musun?


Dost Kalemden:

Özden'im yıllar önce gurbet ele ittiler,
Anam Babam kardeşim gözlerimde tüttüler,
Sonra ardı ardına dünyadan göç ettiler,
Kendi öz yurdumuzda eldik biliyor musun.
--------------Çerkezoğlu
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 5
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Ömür Defteri

Ömür Defteri

Nuriye Akyol Nuriye Akyol