Sevdanın Hükmü Yok

Yaram derindedir üstünü açma,

Şefkatle elini sür de kapansın.

Selamsız sabahsız kapımdan geçme,

Hâlimi hatrımı sor da kapansın.

Mesafeler uzak, gönüller yakın,

Gel desen koşarım, git deme sakın.

Yüzün görmeden de yaşarım lâkin,

Vuslatın mührünü kır da kapansın.

Sensiz gün geçmiyor, geceler zulüm,

Hasretin elinden büküldü belim.

Dalında kurudu tomurcuk gülüm,

Bir damla mutluluk ver de kapansın.

Gönlünde yok mudur zerre merhamet?

Bir defa yüzüme gül de merhem et.

Nazına, sözüne eylemem minnet 

Gözüm, gönlüm sana kör de kapansın.

Sevdamın hükmü yok sende, anladım,

Senin yolun farklı yönde, anladım.

Kalmadı huzurum, kalmadı tadım,

Yâr firkat okunu vur da kapansın.

Sözüm kâr etmiyor, taştır yüreğin,

Sevdadan anlamaz, boştur yüreğin.

Daldan dala uçan kuştur yüreğin,

Kimseler duymadan sır de kapansın.

Vefa uğramamış kapına senin,

Mevlâm kibir koymuş yapına senin.

Gayrı kuruş vermem topuna senin,

Şu kara defteri dür de kapansın.

Mecnunun oldum da Leylâm olmadın,

Kalbimi eline koydum, almadın.

Gözün aydın; bittin, bende kalmadın,

Acıma, kalemi kır da kapansın.

Nûrfânî’m sevdanın karası bende,

Derindir, kapanmaz yarası bende.

Kârı sende kalsın, darası bende;

Toprağı üstüme ser de kapansın.

3/5/2026