Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Yalnızlığım Ankara

Yalnızlığım Ankara
Yalnızlığım Ankara

Kederlerin dibinde uyanan o şakayık sertliği,
dünü kayıp sabahlara çarpıyor yüzümü.

Mektubu adresine küs,
ucu değil kalbi yanık bir beyaz;
işte benim hikmetim.

Poyrazın yalayık ağzında
sürüntü bir hiçlik
şehrin kıraç damarlarında
bedenimle dolaşır,
o deli divane boşlukta.

Ucube dikilişlerin gölgesi
sırıtıyorken sokakta,
Hisar kaldırımlarında
çiğnenmiş bir yeşil,
tutunuyor özlemin paslı teline
çırılçıplak sevmelerim.

Zamanın elleri,
kurumuş bir ihtiyar
—gönlüm ise onun kör dokunuşunda
ıslak bir harita.

Unutulmuş nehirlerin üryan gençliği 
coşkusuz,
havuza hapsolmuş
bir soluksuzluk...
Kuru aşiyanlara çöken mil,
bil ki bu kez 
bizi tüketebilirim,
bu şehir sessizliğe gömülürken.

Ankara,
bir kahve çığlığıdır artık,
Telvesinde,
kuşlarla konuştuğumuz
o unuttuğunuz dil,
hâlâ kulaklarımın kuytusunda
bir yankı...

Gülleler sallanıyor
akrebin o ağır adımlarında;
şehir sabahına sıvanıyor.
Ben kendi kar beyazı
arzularımla yüzleşiyorum.
Yalnız değilim ama an kara

Hayalim: hayatın üstüne,
o zengin beyaz gibi yığılmak.
Kendi soluğunda,
kendi soğuğuyla ısınan;
bir ben de değilim üstelik.
Adım yazıdan kısa;
ama o minik kelimeye
sığmayacak kadar
büyük bir yazgı örtünüyorum.

Hissiz aldanmaların
o mekruh duraklarında,
müstesna iki satırın yankısına
yön veriyor, kuş dili...
Kar parçalanmışlıkları
dökülürken geceye,
uzun sokaklarıyla dilsiz, yaverim.

Şerhim,
kar örtüsüne...
ve hepsi tek bir nefeste düğümleniyor,
yine donuk zamanın.

Ve ben,
her satırda
seni eksilterek
bu şehri çoğaltıyorum
—tüm kar taneleriyle sevişerek.


Tcpassenger_ierdoğan
23.02.2026/Ankara
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Yalnızlığım Ankara

Yalnızlığım Ankara

Tcpassenger Tcpassenger