ESKİ RESMİN ÜŞÜYOR
Islanan gözlerimin kapakları düşüyor
Mazi dehlizlerinde ararken izlerini
Yıpranmış çerçevemde eski resmin üşüyor
Ve kırağı vuruyor, ati filizlerini
Hangi tarafa dönsem gözlerin bana bakıp
Yüzüme şamar gibi iniyor bakışların
Bir nazar şelalesi sessiz sedasız akıp
Bir kış sarar ruhumu, en amansız kışların
Kendimle it dalaşı başlıyor yatağımda
En vahşi pençelerle, duygularım kanıyor
Davudi bir nidayla, serzeniş dudağımda
Özlemin alevinden bütün mazim yanıyor
Ürküyorum geceden, gündüzden korkuyorum
Nereye varır bilmem, bu hâlimin encamı
Geçtiğin caddelerden, çocukça korkuyorum
Geçerken yaşıyorum, yaşanan serencamı
İşte bitmez masalım, nihayetsiz hikâye
Mevsimlerim karışıp geçen gündüzüm şaştı
Sanma ki geçip gitti, ferdam bundan vikaye
Geçti çağla zamanı, ömrüm baharı aştı
Uzayan tırnak gibi seni kesip Atamam
Bana Mesut bir hayat dilersin, biliyorum
Senden yadigâr kalan çerçeveni atamam
Hayalinle yetinip mutluluk diliyorum
Bir resim olduğunu biliyorum aslında
Aslında biliyorum, habersiz olduğunu
Ruhum acı çekse de, gönül aşkın faslında
Biliyorum aslında, miadın dolduğunu
(
Eski Resmin Üşüyor başlıklı yazı
suphi-seku tarafından
6.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
