Fato

                            FATO

Kafam kel, gözüm şaşı; yüzüm çopur dilim lal

Sırtım kambur omzum çap, burnum yamuk ağzım boş

Sayısız özürlerle, gıyabımda istiskal

Olsa bile şu gönlüm, yine severdi fato

Güzel, çirkin, şaş, şehla; tüm kalplere dolsaydım 

Parmakları kestiren Yusuf yüzlü olsaydım

Hiç çirkini olmayan bilad-ı hüsn bulsaydım

Gönlüm gönlünü bulur yine severdi fato

Bir ızdırap alayı, yas kutlayan bir şölen 

Geceleri teselsül tatlı uykuyu bölen 

Her nefesle dirilip yadınla tekrar ölen

Kalbim  ölse de ruhum yine severdi fato

Tükendim, artık anla; safiye ruhlu kadın

Ömrümün gergefinde, hergün işlendi adın

Geceleri rüyamda, gündüz dilimde yadın

Aklım çıksa da gönlüm yine severdi fato

Hakikattan kineye, bu ne düştür ne hayal

Sensiz beşeri hazlar, hayat çanağında yal

Bu ne ağır bir yıkım, bu ne acımasız hal

Tahttan düşse de gönlüm yine severdi fato

Sözlük:

Bilad-ı hüsn: En güzel belde, çirkini olmayan diyar

Teselsül: zincirleme, birbirine bağlı, dizi, sıra, silsile

       Çap: denk gelmeyen,  paralel olmayan, simetri olmayan

İstiskal: çekiştirmek,  soğuk davranışlarla hoşlanmadığını belli etme

   Hal(Hall): hal etme, tahttan düşürme, kötü durum, sıkıntı dert