Düşmanına Benzemek... 1-2-3

Esed, İslamsız Arap milliyetçisi; Saddam da… İkisini önce beslediler, desteklediler, öne sürdüler, sonra sildiler; ama hikaye bitmedi. Hikâyenin halk tarafı vardı…
Haçlı algısıyla, medya manipülasyonuyla halka önce destek vermesi sağlandı, sonra nefret ettirildi… “O gitsin de ne olacaksa olsun” dedirtildi; sonra ellerinde bölünmüş bir ülke kaldı.
Aslında bütün halk figüran, şeyy figüran olmayanların üzerinden tankla geçtiler ve dünya da yöneticileri ahmak olmayanların yerine en ahmak olan muhalefete beyaz gömlekler hediye… İşbirlikçiler köşelerinde, aldıkları emre göre hep şekillendi.

3

Ben yine de kendi sesimden bir itiraf yapmak istedim. Almanya’da doğdum, büyüdüm; belki de burada vefat edeceğim. Ama ülkemde kendini bilmezlerin arasında ne yapabilirim? Oy kullanabilir miyim, müsadenizle 😊, yoksa sadece fikrimi söylemek için geri dönmeli miyim? Sıra bize mi geldi, düşman yaratarak kaostan beslenen... Şizofren. 

Filistin’de ölen çocuklar için üzülebilir miyim, yoksa oraya gitmeli miyim? Ama siz… Görmeden, yaşamadan, ülkenizi terk etmeden Almanya ve dünyanın acılarını, çelişkilerini biliyorsunuz; yok, biliyorsunuz dedimse kedi maması markası, köpek doğum günü kıyafeti… Burada bir Alman arkadaşımın köpeğinin doğum gününü kutladığını hiç görmedim (Kadıköy’de tanık oldum). Şey… burada kedi ve köpek vergisi vardır ve tek başına sokağa çıkamazlar.

Meksika açmazı için Meksika karteline mi üye olmalı insan, yoksa sadece gözlerini kapatıp, kendi dünyasının sahte huzuruna mı sığınmalı?

Ve işte bütün bu çelişkiler, sahte güvenlikler ve manipülasyonlar arasında, insanın kendi sesini duyabilmesi, hâlâ kendi vicdanıyla baş başa kalabilmesi bir mucize gibi… Belki de bundan sonra yazacağım konu, sadece bunun peşinden gitmek olacak.

Fotoğraf- yılın en başarılı muhabir ödülü