Edebiyat ve Kültür Platformu
Yalnız Bir Kadın
Kapı eşiğinden girdim içeri,
Gördüm, gölgesine sinmiş bir kadın.
Yapışmış peykeye benzi sapsarı,
Kimin nesiydi ki, bilmedim adın.
Donuktu zülfünde,saçının teli,
Düştü gözlerinden,gözlerime buz.
Kışta kalmış belli, bitkindi hâli,
Sordum,hayatından geçmemiş ki yaz.
Köhne pencerenin manzarası kar,
Küpeşte önünde, moloz yığını.
Bodrum kat karanlık, merdivenler dar,
Örümcekler,çoktan örmüş ağını.
İsmi unutulmuş, yoktu soyadı,
Tenhâ ücralarda seyyar yaşamış.
Yıkık omzundaki kırık kanadı
Titrek elleriyle yere döşemiş.
Yaralı maraldı, Anneme çalan,
Yarası yürekte iki körpe gül.
Bu kadar ezaya dayanır mı can,
Ölmeden öldürmüş hayasız bir kul.
Köşeli kasketli ağanın kızı!
Bizim oralarda çoktandır yoktun.
Hatırlar gibiyim bahtsız baldızı,
Göçebe düzenden ne zaman bıktın.
Sıkı dur,yenilme, dayan ha biraz,
Bedeller ödedin,kadın başına.
Er geç görecektir, gârip de muraz,
Ya sabır çek bacım! Allah aşkına
Şiirin hikayesi;
Yakınım olan bir kadının, çileli hayatından küçük bir kesit.
Yalnız Bir Kadın başlıklı yazı ali-görgan tarafından
08.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.