Kapatın perdeyi, açmayın camı;
Sırtıma yükledin hasreti, gamı.
Azrail gelmiş de tutar yakamı,
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!
Yokluğun ateşi içimi yakar,
Gözlerim kapıda yollara bakar.
Yarına belki de cenazem çıkar;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!
Hasret çelik duvar, karşımda durur;
Ayaklar altına indi ya gurur.
Beni sevdiklerim yakar kavurur;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!
Ayın çevresini ören ağıldım,
Ayrılık rüzgârı esti, dağıldım.
Bıraktığın yere çöktüm, yığıldım;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!
Bir tek gün ayrılık bitsin, o yeter;
Kavrulan gönlümde gülistan biter.
Eyüp'ten, Yusuf'tan olmuşum beter;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!
İsrafil'im, Hakk'a açtım elimi;
Ya Rab, nerden bulsak aklıselimi?
Hiç kimse anlamaz benim halimi;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!
27.02.2016
Cuma
(
Yakarış başlıklı yazı
israfil-bilican tarafından
12.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
