GAMZE CAN
Duydum ki sen beni merak etmişsin,
Tasalanma, yaşıyorum Gamze Can.
Pencere önünü durak etmişsin,
Görme diye koşuyorum Gamze Can.
Hasret bir insanı bu kadar yıkar,
Yokluğun acısı gözümden çıkar.
Dertler katran oldu, nefesim tıkar,
Taşınmaz da taşıyorum Gamze Can.
Böyle imiş benim kaderim, yazım;
Her günüm zemheri, bitmez ayazım.
Kar yağdı saçıma, kardan beyazım;
Ağustosta üşüyorum Gamze Can.
Senden sonra rüzgâr tersine esti,
Bu can bu bedenden umudu kesti.
Elden bir şey gelmez, kırıldı testi;
Doğrulmadan düşüyorum Gamze Can.
Gözlerimin önü sis ile duman,
Bizden geçti artık, kalmadı zaman.
Hasretin yarası olmaz pansuman,
Bile bile kaşıyorum Gamze Can.
İsrafil’im, aylar geçti, yıl oldu;
Gözümdeki yaşlar kızıl sel oldu.
Önce benim idi, şimdi el oldu;
Düşündükçe şaşıyorum Gamze Can.
04.03.2026 – Çarşamba
(
Gamze Can başlıklı yazı
israfil-bilican tarafından
3/14/2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
