Batan Geminin Duygularıdır Bunlar...

Düşlerimden ördüm ben gerçekleri belki de tam tersi:

Batan geminin duyguları bunlar…

Var mıydı bir duyan diye de sormadan

Duyulmaktan öte duyarsız mevsimlerin göğsüne teğet geçen

O yangın

O duman

Acının harladığı nice insan

Ölümse bir kurtuluş kimine göre

Ve özgürlük neydi?

Sormalı mı bir bilene

Öykünmeden de bir diğerine

Renkler ve muradı dile gelmeyen o seyyah

Hani, sözüm ona müridiymiş aşkın bir de şahikanın

Kanatlarına konan ipek böceği misali

Hep mi hep mi

Kelebek ömürlü olurmuş mutluluk?

Ya, peyzajı sözcüklerin

Ya, o şair ve o vakur yüklü duruş?

Şimdi telkin ediyor melekler

Az evvel kondular ruhuma

Görmezden gelindiğime delalet

Vurgun yediğim iken de o isabet

Hani, konuşlu olduğum şu efkârlı bulut…

Hani, hani az evvel üstümü ıslatan

Yoksa ben miydim insanların en ahmağı?

Dilime yüreğime pelesenk etmişim de insan sevgimi

Bilemezken de kim kimin dalkavuğu

Ah, Rabbim

Benim duygularımdır meşkim

Sevgim ve umudumsa meşakkatli söyleşim

Önce ruhuma d/okunan

Sonra melekler gibi salınan

Belki de en çok ruhumu ıslatan

Ve işte annesizliğimle

Iskalamışken de sözcükleri

Hem muteber miydi öksüz kalışım?

İzafi yalnızlığımı gerçek kıldığım

Ama biliyorumdur da vardır İlahi Yoldaşım

Şimdim tefekkür

İçimse dolu dolu tevekkül

Muhterem kaderim saygıdeğer iç sesim

Bir de içimi ıslatan hele ki yazmadığımda ruhumu kaynatan

Yetim ve sefil şiirlerim

Makûs talihim

Ve de seferisi olduğum bunca yeminin

Üstüne de ant içtiğim

Tüm kutsal değerlerin

İçtimadayım şimdi ve yarında

İkbalimi sevsin gözetsin de ulu Rabbim

Sevindirsin de beni

En çok da kendime batırdığım dikenleri

Çevirsin gül bahçesine

Hem adımın da hakkını vermeliyim

Mademki babamdı ismimin sahibi

Mademki annemdi değerlerimin meali

Öğretiler

Ve insanlığım

Tabibi mi bunca yalnızlığın?

Şükre delalet günüm ve ömrüm

Ve eş güdümlü duygularım

Mağlup olmaya da yoktur niyetim

Yeter ki: O, ol desin…