Sen

Uykusuzluğun; gözlerimi yorduğunda,

Bir aşağı bir yukarı.

Kaldırım taşlarının arasına,

Sıkışmış düşüncelerin ortasında,

Haylaz duruşunla SEN!

Kaçırmak istiyorum bakışlarımı,

Adımlarımı farklı yönlere atarak.

Gecenin karanlığının bir yerinde,

Kaçmak ne mümkün

Elinde bir mum ışığıyla

Karşımda SEN!

Yıllar

Mevsimler

Aylar

Günler

Sel gibi geçiyor

Gözlerimin önünden

Zamanın girdabının

Her düğümünde SEN!

Gündüz mü geceyi

Gece mi gündüzü kovalar

Bilmem ama

Her gün biraz daha beyazlıyor saçlarım.

Ya da

Kafamdaki ay ışığım SEN!

Ayaklarım bitap düşmüş

Taşların üzerinde gidip gelmekten

Gözlerim uykuya yenik

Düşmek üzere

Tan yeri ağarmakta

Bir kanat sesi

Ürpertti beni ılık nefesi

Geceye damgasını vurdu

Üstündeki melek elbisesi

Sarhoş bir tebessüm ve SEN!

18.09.2008

Ahmet Çelik