Yavaş Yavaş İneceğız
Gün ağır iner omuzlarıma,
Işık bile yorulur bakınca bana.
İçimde susmayan bir şey var
Sızı, ağrı, bitmeyen bir yorgunluk
Zamanın tadı kaçtı,
Her sabah farklı yerden şikayetler
Bu sadece yorgunluk değil,
Ruhum da üşüyor.
Adımlarım ağır,
Bir ileri, bir geri.
Ne yol beni istiyor,
Ne ben yolu.
Aynada biri var,
Tanıyorum… ama ben değilim.
Ne bu hâlin adı var,
Ne de bir çaresi.
Yavaş yavaş sönüyorum,
Bir ampul gibi,
Titreyerek.
Ve her geçen gün
Değişiyorum yavaşça
Bir zamanlar azda olsa akardım
Şimdi kuruyan bir yatakta
Sadece izim kaldı.
mesakin-25/03/2026
(
Yavaş Yavaş İneceğız başlıklı yazı
mesakin tarafından
25.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
