Peygamber Efendimiz (s.a.v) þöyle buyurur:

“Bir Müslümana iki defa borç veren kimse, bir defa sadaka vermiþ gibi sevap alýr.”

“Kim bir Müslümanýn sýkýntýsýný giderirse, Allah da onun kýyamet günündeki sýkýntýlarýndan birini giderir.”

Ýnancýmýzýn temelinde yardýmlaþma, dayanýþma ve paylaþma vardýr; hem maddi hem manevi. Çünkü “Sizden biriniz, kendisi için istediðini mümin kardeþi için de istemedikçe (gerçek anlamda) iman etmiþ olmaz.”

Bugüne kadar hem borç aldýðým hem de borç verdiðim insanlar oldu. Ama size özellikle anlatmak istediðim; iþ arkadaþým, ustam ve ayný zamanda bir abi gibi sevdiðim Celal Morca’nýn bu konudaki hassasiyetiydi. Beni hiçbir zaman maðdur etmedi. “Dostluk baþka, alýþveriþ baþka” sözünün en güzel örneklerinden birini hep onda gördüm.

Bir ay öncesinde bir abimizle sözleþtik; ayýn 15’i ile 20’si arasýnda ödeme yapacaktý. Ancak ödeme gelmedi. Ýnsan kendi parasýný istemekten bu kadar rahatsýz olur mu? Oluyormuþ, ben oluyorum. “Ýlla bugün ver” demiyorum; kaza olur, bela olur, cenaze olur… Bunlar hayatýn gerçekleri ama insan durumunu anlatýr, “Bu ay ödeyemeyeceðim” der. Biz de ona göre anlayýþ gösterir, çözüm buluruz.

Benim tek istediðim þey þu: unutulmadýðýmý hissettirmek. Günler geçiyor, iki gün, üç gün derken bir hafta oluyor; hâlâ ses yok. Beni neden kendi paramý istemek zorunda býrakýyorsun? En azýndan yarýsýný ver, kalanýný sonra ver; ama habersiz býrakma. Asýl kýrýldýðým nokta bu.

“Sinek küçüktür ama mide bulandýrýr” demiþler. Bu tür davranýþlar küçük gibi görünse de insanýn içine oturuyor,ister istemez dostluða  gölge düþürüyor.

 Turizm okulundaki müdürümüz: " Benden her  þeyi isteyin fakat para istemeyin!"derdi ve de eklerdi: "Paranýn dini,imaný yoktur "

Bir kiþiyi tanýmak istiyorsanýz,borç para isteyin veya verin!