Vefa İ Hakiki

​Sorun bakalım dostlar; yâr yine eski yâr mı?

Düştüğüm şu ahvâlle, mesut mu, bahtiyar mı?

Gözlerindeki nâzar, hâlâ o ilk bahar mı?

Yoksa gönül mülkünde, sönen bir âh u zâr mı?

​

Yâre ülfet diyerek, sürülürken aşk demi,

Şu gönül otağında, beklendi vefâ cemi.

Ben vefâya sürmüşken, yolumu, yörüngemi;

Kavlinden uzak yarim aşina mı ağyar mı?

​Ünsiyetten muzdarip kılmak mıydı icadı?

İsmi hicrandan yana kalmak mıydı vusladı?

Hangi burçta asılı bıraktı bu firkadı?

Bir vatan bir gurbet mi bilinmez bir diyar mı?

​Hasılı bu sevdanın mücrimine mukabil,

Diyecek tek söz kaldı ben Habilim o Kabil.

Artık tüm varlığını etse de aşka sebil,

Nihâi kurumuş çöl bir serabı duyar mı?

Murat Çakıroğlu 

Nihai