Kalabalık ortasında
Bir
tenhalık var içimde
Gönlüm
bir gurbet yasında
Bir
tenhalık var içimde
Sağımda,
solumda insan
Ha
ağustos; ha mart, nisan
İster
sevin, ister usan
Bir
tenhalık var içimde
Eriyen
mumun ipiyim
Zemheride
bir tipiyim
Akşamüzeri
gibiyim
Bir
tenhalık var içimde
Dalım
yaprağını döker
Mahzun
gönül boyun büker
Karanlık
içime çöker
Bir
tenhalık var içimde
Gözüm
uzağı görmüyor
Aklım
tuzağı görmüyor
Gönül
kızağı görmüyor
Bir
tenhalık var içimde
Ruhum
karmakarışıktır
Bir
küskün, bir barışıktır
Yâr
nazarın bir ışıktır
Bir
tenhalık var içimde
Uçurumdur
önüm, arkam
Zafer
muştusudur parkam
Delik
deşik olmuş hırkam
Bir
tenhalık var içimde
Hayatın
yokuşlarında
Zamanın
akışlarında
Alnımın
nakışlarında
Bir
tenhalık var içimde
Hasret,
mihnet cana yetti
Kuşlar
da terk edip gitti
Hayat
denen filim bitti
Bir
tenhalık var içimde
M. NİHAT MALKOÇ
Yazarın
Önceki Yazısı