Enaniyet
Ah İnsan!
Ene’’den uzaksın,
sorsan benlik taban,
enaniyette zirve
egoda tavan.
Başkasına verirken telkini,
salkımın en büyüğünü tutan
Ah İnsan!
Evvelin bir damla su ,
ahirin bir avuç toprakken,
nedir kendinle kavgan?
Bir gönlü yıkıp
ah almadıysan,
belki
o zaman geçersin
kıldan ince,
kılıçtan keskin sırattan
Burada helallik kolay
ahirette belli olur
dil susarken,
konuşan diğer tanıklardan.
Ah İnsan!
Meğer senmişsin
kendi içini kemiren şeyler için
başkalarını dişleyip duran !
(
Enaniyet başlıklı yazı
hatice-kilinc tarafından
10.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
