Samanyolu Şarkısı

Bizden sonra çok
  yağmur yağdı
odamız kırlangıçlar,
  martılar
    yıldızlar doldu
hiçbiri bizim değil

Açık penceremde
  geceye akıp uzaklaşmak mı
   bu kaçıncı aynı hayal
    o perdeyi kapattım

Tam burada başlıyor
  gözlerinin
   geceme doğması
    kılıçtan keskin... 
  boynumu uzattım
  yası sana bıraktım

Hasta olduğum için
  eve gelmiştim
   hatırlar mısın
    sana özlemimi
     içime bıraktım

Yalanımı
  yüzüme vurmadın
   bildin
    ve son buse
     beni orada bıraktın

Eski bir gül ile
  koruyorum
   fotoğrafını
    çekmecemde
     An'da bıraktım

Şiir saatimiz
  çay saatimiz
   sesinin saati
    kayıp zaman saati
     orada kaldım
      Paris’e gitmeyi bıraktım

Samanyolu şarkısı aklımda
  düğün salonunda ilk dansımız, 
   ama güzelliğine bağlayan
    kelimeleri unuttum
   takvimlere bakmayı bıraktım          

Gözler, kalp, eller
  birleşince
   gönül bağı
    yeniden kurulurdu
     düş kurmayı bıraktım

Çay bardağından
  bana bakıyordun
   hâlâ gülümsediğimde
    dudaklarım
                  yanıyor