“Beni hep sevecek misin?” dedi
Sustu zaman, nefesim ağırlaştı
Ve ben,
Hiç bu kadar kendimden emin olmamışken
Hiç bu kadar hazır değilken bir “evet”e
Dudaklarımdan usulca döküldü:
Evet
“Ya kötülük yaparsam?” dedi
Gözlerinde kırılgan bir gölge
Ben,
Her karanlığın içinde bir ışık saklıdır der gibi
“Her kötülük yapan, kötü değildir” dedim
Durdu
Bir an dünya bekledi sanki
Şimdi diyeceksin ki;
Şaşırdı mı, yoksa korktu mu?
Ben de çözemedim
Belki ikisi de değildi
Belki sadece hissetti
“Nasıl?” dedi sonra
Bir bilmece gibi, bir çocuk merakıyla
“Deve… kaktüs” dedim
Anlamadı
Nasıl anlatsam sevgiyi, kanayarak bile vazgeçmemeyi
“Kaktüs dikenlidir ama deve onu severek yer
Ağzından akan kana rağmen
O tadı bırakmaz” dedim
Yine anlamadı
Çünkü bazı şeyler anlatılmaz
Ancak yaşanır
“Senin açtığın yarayı da severim” dedim
İşte o an
Bir gülüş doğdu yüzünde
Ve ben o gülüşte kayboldum
Güldü
Ben de güldüm
İki yarım, bir anlığına tam oldu
“Hep sürsün bu gülüş” dedi
Zamanın omzuna yaslanarak
Ben de dedim ki:
“Bu gülüş var ya…
Ölmez
Çünkü bazı şeyler
Sevildiği kadar sonsuzdur.”
(
Dikenle Barışan Aşk başlıklı yazı
hbayraktar tarafından
12.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
