NEYLEYİM
Tüm kapılar kapandı hep yüzüme,
Gideceğim yol kalmadı neyleyim,
Kimse değer vermez oldu sözüme,
Dert diyecek dil kalmadı neyleyim.
Gül dediğim diken olup battılar,
Mendil gibi buruşturup attılar,
Biraz mutlu oldum topa tuttular,
Dayanacak hal kalmadı neyleyim.
Yenik düştüm huzurumu bozana,
Boyun büktüm bu köhnemiş düzene,
Bir faniyim mevsim döndü hazana,
Yaşanacak yıl kalmadı neyleyim.
Bir yar sevdim onu da çok gördüler,
Aramıza dikenli tel ördüler,
Özden der ki hep sırtımdan vurdular,
Güvenecek kul kalmadı neyleyim.
15/04/2026
Selanik/YUNANİSTAN
(
Neyleyim başlıklı yazı
Çerkezoğlu tarafından
15.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
