Yoruldu Gönlüm

YORULDU GÖNLÜM

Gözüme bir kere göründün kaçtın,

Yollara bakmaktan yoruldu gönlüm,

İçimde onulmaz yaralar açtın,

Hasretin çekmekten yoruldu gönlüm.

Bilmem ki ne idi benimle derdin,

Habersizce geldin gönlüme girdin,

Gidecektin neden boş umut verdin,

Ağıtlar yakmaktan yoruldu gönlüm.

Ruhumu dert keder elemler sardı,

Oysa senin ile ne düşler vardı,

Hani bensiz sana bu dünya dardı,

Dişimi sıkmaktan yoruldu gönlüm.

Özden'im bu şans mı yoksa kader mi,

Hiç bir sebep yokken insan gider mi,

Seven sevdiğine böyle eder mi,

Göz yaşı dökmekten yoruldu gönlüm.

Murat ÖZDEN

07/05/2026

Köstence/Romanya