Edebiyat ve Kültür Platformu
Altın Kafesler Ve Gül Çocuklar
Yarış atları gibi çocuklar yetiştirdik. Ben yemedim o yesin, giymedim o giysin, ben inşaatlarda yatarım yeter ki o son model arabalarda gezsin dedik mi? Dedik abilerim, ablalarım, kardeşlerim...
Çocuklarımıza en büyük kötülüğü anne ve baba olarak bizler yaptık. Maddi imkânları gözetirken maneviyatı yaşatmadık. Karınlarını en güzel yemeklerle doyurduk ama ruhlarını aç bıraktık. Manevi rehberlik görevimizde büyük noksanlarımız olduğunu düşünüyorum.
Aldık Play-Station’ları, sunduk son model imkânları; ayırdık odaları, ördük görünmez duvarları... Ve ne yazık ki bu sahte ödüller, sonunda asıl sahiplerini buldu. Aynı evin içinde birbirimize hasret kaldık.
Hediye ettiğimiz sanal oyunlar tuzaklar kurmuş; yeniden başla butonu gerçek hayatın sert duvarına çarpınca işlemez oluyor, bedeli çok ağır ödeniyor.
Dışarıdaki serbest ama amaçsız hayattansa, bazen zorunlu kısıtlamalar altındakiler geliyor aklıma. Sahte dünyadan uzak, gerçek hayatın ve disiplinin içindekiler... Manevi eğitimin bir insanı nasıl yeşerttiğini gördükçe koğuş akademisinde boy boy yetişen fidanlar adına acı bir mutluluk duyuyorum.
Hayata karışınca anlıyoruz ki, çocuklara hediye ettiğimiz o sanal dünya aslında bize kendi sonumuzu anlatmaya çalışıyormuş. Kendi sonumuzu ellerimizle hazırlıyoruz.
Bu bir vicdan meselesidir, birbirimize destek olmalıyız. Çocuklar darağaçlarında değil; parklarda, salıncaklarda, güneşin altında olsun inşallah.
Altın Kafesler Ve Gül Çocuklar başlıklı yazı Lütfiye Çanacık tarafından
16.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.