Adı Toprak, Tadı Hürriyet

Adı Toprak, Tadı Hürriyet

​Bir sınır çizgisinden fazlasıdır vatan,

Sırtını yasladığın koca bir dağ,

Ayaklarının altında atan yorgun bir kalptir.

Ne haritalara sığar rengi,

Ne de sadece kitaplarda anlatılan o eski masallara.

​Bir sabah rüzgârıyla gelir kokusu;

Kimi zaman Akdeniz’in tuzlu mavisinden,

Kimi zaman Madra Dağları’nın puslu yeşilinden.

Toprak dediğin, üstünde yürüdüğün kuru bir toz değil;

Bir dedenin mirası,

Bir torunun henüz kurulmamış düşüdür.

​Suskun taşların bile bir dili vardır burada,

Siperlerde fısıldanan dualar karışır rüzgâra.

Vatan; sadece kazanılmış zaferler değildir,

Kaybedilenlerin ardından tutulan o mağrur yastır.

Gökyüzünde süzülen bir kartalın kanadındaki hürriyet,

Ve her şafakta yeniden doğan o sönmez ümittir.

​Nerede bir türkü duyulsa yanık,

Nerede bir el değse bereketi bol toprağa,

İşte orada yükselir vatanın sessiz destanı.

Bir bayrak dalgalanır göğün en kuytusunda,

Gölgene sığınan her can, vatan diye nefes alır aslında.

Özcan...