Yapay Zeka

Sami Bibeoğulları  üstadıma

Ben de fren olur da, Yapay zeka'da olmaz,

Canı yok, yüreği yok, bir garip mahlukat o.

Ben de yaren olur da, Yapay zeka'da olmaz.

Ne yazık ki üstadım, artık bir hakikat o.

Şiir yazamasa da besteleyip söylüyor,

Nasıl çıldırmaz insan, tüm insanlık çıldırmış.

Zannedersin kerata, bizle gönül eyliyor,

Herkes teslim olarak,  ellerini kaldırmış.

Aslında hiç sevmedim, dalgamı geçiyorum,

Can çıksa da huy çıkmaz hep gerçekten yanayım.

Beni kovalasa da, ben ondan kaçıyorum.

Çeşmesindeki suyun tadı yok ki kanayım.

Ver kimyayı, fiziği, çözsün matematiği,

Onda duygu var mı ki, başa kalemkâr olsun.

Bu iş yürekle olur, olmaz otomatiği,

O nasıl hüzünlensin, nasıl elemkâr olsun.

Yemesi, içmesi yok, ver coşkuyu çalışsın,

Ne cartlak kebabını, ne de bilir ciğeri.

Cigara ve saire insan değil alışsın,

Ona bir problem ver, daha sonra diğeri.

Ne şakadan anlıyor, ne de gülüp güldürür,

Aramızda diyalog, saniyede bitiyor.

Gün gelir bakarsınız, bu adamı öldürür. 

Çok şükür zekâm bana, fazlasıyla yetiyor

Kul Fikret ne çok şeyi, sığdırdı yetmiş yıla,

Şu bir gram aklımı, çaldırmam bir hırsıza.

Sığmalıyım kabıma, düşemem kötü yola,

Meyl edemem yapay'a, uyamam o arsıza.

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)

28 Nisan 2026 Saat 21.50

Güzelçamlı/Kuşadası