Ol Öfkeyle...

Türkçeyi bilirmiş, ahkâm kesermiş;

Noktaya takılmış, fena esermiş!

Mangalda kül kalmaz, marsık kokarmış;

Ol öfkeyle saçın başın yolarmış!

Türkçeyi bilsen de o seni bilmez;

Elbette sürüyle hatanı silmez!

Aşırı güvenle fazla şımarmış;

Ol öfkeyle ağrı sızı durmazmış!

Gel, biraz tevazu göster, deseler;

Başın göğe değer takdir etseler!

Asil ruhlu asla haddin aşmazmış;

Ol öfkeyle gölgen senden kaçarmış!

Sen kendini değil başkası övsün;

Demezler ki seni sevmeyen ölsün!

Şiir, şarkı türkü gibi olmazmış;

Ol öfkeyle delik kova dolmazmış!

Masallar bir varmış bir yokmuş, dermiş;

Şiir de masal ve öykü tütermiş!

Her yolun bir başı, bir sonu varmış;

Ol öfkeyle yollar bile karışmış!

Arada aynaya bakmalı, derler;

Ufak atılanı civcivler yerler!

Kıytırık, uyduruk yazmamalıymış;

Ol öfkeyle kısır döngü azarmış!

01.05.2026