Saatleri Geri Alma Akademisi

aynı otobüste
iki yabancı
aylarca
aynı durakta indik
ayrı okullara
gittik

o
komşu okulun
yukarı mahallenin
kızıydı

sonra
bir doğum günü
ortak bir isim
ne çok eğlenmiştik

yazdığı mektup
doğum gününden önceydi
ama
geç ulaşmıştı
“seviyorum”
imza gibiydi

sonra ne oldu
diyenlere
hiç sözlü
ayrılmadık
mutluyduk

sadece
durak değişti
semt değişti
okul değişti
kalbim o yaşta
kaldı

beş yıl sonra
bir peronda
saatin altında
ikimiz... 
tren geldi
nefes nefese

el salladık
mahcup
çocuksu
tedirgin

aynı vagonda
birileri vardı
yanında
ayrı duraklarda
ayrı şehirlerde
indik

ve saati
tam o anda
yeniden başlatacak
bir imkânım
olsaydı

sebepsiz ayrılığı
çözebilirdik

mavi gözlerin
ve güzelliğin
o sanatçıyı
andırıyordu