Seviyor Sevmiyor

Seviyor Sevmiyor

Kırda bir papatya
yağmurla arınmış,
sabah ışığında
Usulca salınıyor rüzgârda.

Hayalleri var

Seçilmiş sanıyor kendini

“Seviyor sevmiyor” oyununda
aşıkların yazgısına dokunacak,
genç kızlar saçlarında
ona öykünecek,
dertli eller
şifa diye toplayacak onu.

Çocuklar kırda koşar
gülüşleri göğe savrularak.

Masum bir kız çocuğu
fark etmeden bastı üstüne.

Bir anda sustu dünya.

Can verirken düşündü papatya:

Neşeliydi beni ezen.

Demek kuruntuymuş

boyumu aşan düşlerim.

Barbaros İrdelmen