Kalmadı

Dost bildiğim geldi geçti yanımdan

Canım bile bıktı tatlı canımdan

Silinmeyen izler akar kanımdan

Saçımda beyazsız telim kalmadı

Kapanmaz içimde açılan yara

Bahtıma yazılmış kaç kere kara

Boynumu uzattım kurulan dara

Bir dalı tutacak halim kalmadı

Kuru yaprak oldum yele karıştım

Kapıldım amansız sele karıştım

Canandan süzüldüm ala karıştım

Gidecek başka bir yolum kalmadı

Ahdim şahidimdir döktüğüm tere

Yenildim yıkıldım göz göre göre

Toz oldu bedenim saçıldı yere

Zerre savuracak yelim kalmadı

Karlı dağlar aşsam yollarım sapa

Ne etsem olmadı dolmadı kaba

Kefenmiş giydiğim ipekli aba

Sırtımı verecek belim kalmadı

Söndü gözlerimde kalmadı ferim

Sessizlik içinde kayboldu yerim

"Lütfun da hoş imiş, kahrın" da derim.

Gayrıyı diyecek dilim kalmadı