Like Any Scandinavian Iı

Travmatik çocukluk masallarım gibisin,

Varlığın ayrı, yokluğun ayrı korkutuyor..

Sevmek böyle bir şey mi, bilmiyorum

Bilinçaltım hatıranı hâlâ kor tutuyor.

Günâhlar işliyorum hayâlini yâd ederek,

Bir kibritin aleviyle yakıyorum parmak uçlarımı.

Uzaklardan bir yıldız kaysa, karanlıklardan

Seni sevmem mi aklayacak suçlarımı?

Kurşûnî bir havada kaybolurken silüetin,

Sürrealist tablolarda portreni anımsıyorum.

Nefesim yetmiyor mızıkamın diğer ucuna,

Adını sayıkladığım rüyaları inatla yadsıyorum.

11.05.2026

~eflâtun