Görklüm

Sen bozkır nefesli,

Ötüken bakışlı, kurt sesli görklüm.

Her çadırda dertli bir iç çekiştin. 

Sahi var mıydı gönlünde büyüttüğün,

Saklı bir yiğit?

Hem sorsam sana söyler miydin?

De hele bozkır nefeslim, kurt seslim!

Gönlünü hangi yiğidin gönlüyle denkledin?

Sen kartal pençeli, 

Ceylan çizmeli, ipek elbiseli deli kız. 

Kınından çıkan her kılıç,

Senin adınla yükseldi göğe.

Gök bile kıyamazken sana, 

Toprak bile ürkerken adımlarınla,

Hangi yiğit nasıl çelsindi gönlünü sevdaya?

De hele kartal pençelim, ceylan çizmelim! 

Hangi yiğidi otağına evdeş almak istersin?

Görklüm, kurt seslim, ipek elbiselim!

Senin için çektim kılıcımı.

Senin için gerdim yayımı.

Senin için kırdım kargımı.

Senin için çatlattım atımı.

Görklüm, bozkır nefeslim, ceylan çizmelim!

Gönlünü gönlüme denk düşür diye,

Otağın bir ömür otağım olsun diye,

Yay gerip ok atan elin elime değsin diye,

Han Tanrıya kan sözü verdim.

Eğer ki alırsam diye seni,

Üç kısrak sözledim tanrıya.

Eğer ki alamazsam diye seni,

Yalnız kendimi sundum tanrıya.

Neden kendimi adakladım diye

Merak edip sorarsan eğer bir gün?

Bil ki yokluğun bana tamuydu görklüm

İstedim ki boşa gitmesin ölümüm.

Burhan Çay