El Sallar Gibi Gidenlere

Kalemim toprağa sitemkar

Mürekkebim bu beyaz boşluğa damlar

Oturmuş bağrıma bağdaş kurmuş bir efkâr

Sözlerim sitemimdi şiirlerim ise isyankâr

Dökülüyor toprağın bağrına hakiye hasret kalmış dallar

Kökler ki toprağa sevdalı

Bağlanmış sıkıca

Dallar ölmeye, çiçeklerse önce açıp sonra solmaya

Ve sonra 

Bembeyaz bir gökyüzü belirir 

Tam da şuanda çatlamış toprağın üzerine

Diyecekleri vardı toprağın

Fakat bulutlarda doluydu

Bu serzeniş bulutlardan toprağa doğruydu

Öyle bir buluşmak ki

Yaralarıma merhem oldu

Bulutlar nasılda yağıyorlar nazlı nazlı yerlere 

Sanki genç kızlar el sallıyor giden erlere 

Kim bilir belki de dönülmeyecek yerlere

Gidenlerinde tutturduğu türküdür yağmur...