Aşk Biz Demektir

Satır aralarında boğuluyor efkârım

Sensizlikte kelimelerim benim en büyük kârım

Ne zaman sönecek kalbimdeki hârım

Sen yok de ey sâki ben onunla varım

Ne bekledi gündüzü gecelerin karası

Ne de dindi içimde bu sevginin yarası

Ömrüm bir bahardı bak geçti yarısı

Sen yeşile sevdalan, ben sonbahar sarısı

Vedaları bırakıp gidiyorsun yarına

Sarılıpta sessizce bende gönül yarama

Gözlerimin yaşını akıtmışım bağrıma

Artık gelsen bile fayda vermez darıma

Ne filizlendi diktiğim aşk otları

Ne de fayda verdi bu sevdânın odları

Bilmem şimdi nerde kirpiğinin okları

Kalbim çoktan geçti yürüdüğün sokakları

Adını sen koy bu çilekeş hasretin

Nerde bilmem var mı ufukta vuslatın

Kalbimin içindeki çöle yağmur ıslatın

Mecnun'u bilmem de ondandır hasletim

Lakin o bilmez çölde gezen beni

Ben beni bilirim ki döktüm tüm heybemi

Bulamadım şu dünyada Leyla gibi madeni

Mecnun onu kastetmiş vardır elbet nedeni

Gönlüm seni sevdi yâr, sanmaki yok benzerin

Seni bana süsleyen benim âşık nazarım

İstersem kalbimde sana bir çöl yazarım

Lakin istemezsen bu sevdayı bozarım

H. K. S

Ondan ayrı olarak şu mısralar;

Deli gönlüm birgün ağlar

Kalbini kalbime bağlar

İstersen şu koca dağlar 

Delinipte geçilmeli

Aşkın şarabı mı dedin sâki

Şüphesiz ki içilmeli

Lakin eğer benlik varsa o aşktan da geçilmeli

Çünkü aşk ben değildir

Sevdâ bizde kilitlidir

Beni bizde eritmedikçe 

Bu sevdâ bir hiçliktir...