Aman İncinmesin Yüreğin

Öğütülmüş düşlerden örerdim bir zamanlar gerçekleri ve gördüm ki: bir arpa boyu yol alamamışım.

Artık geçmişin himayesinde yaşamıyorum ve dikiş tutturamadığım ne varsa ve de söküklerini dikemediğim kim varsa, görüş alanımdan çıktı çoktan.

Nohut oda bakla sofa:

Endamlı bir tabir ama yüreğim lebiderya.

İnzivada geçmeyecek bir yaşama mum dikmişken ve işte doğumun kaçıncı zamanı ise doğuşların da hükmünü veren mademki Tanrı.

Söylemler.

Bir de ifrata kaçan zanlar.

Ah ki ah!

Tutuşan etekleri iblisin ve zalimin tayfası…

Bir zamanlar yüzünde nur olduğuna inandığım şimdilerde köle taciri aslında kölenin de bizzat kendisi.

Uydurma aksanlar.

Uyduruk aşklar.

Aşkın latif sesi değil, bilançoda gözüken haşmetli rakamlar:

Eh, bre kâfir, ben görürdüm seni eğer ki asgari ücretin altında bir rakamı tarif etseydin maaş bordronda.

Gönül.

Gönüllü.

Gönülden.

İşte hayatı tümleyen.

Kalp gözüne atıfta bulunan kendini bilmez laf cambazları:

Aman, incinmesin yüreğin!

Eh, be kardeşim bu dünyada yüreği incinmeyecek tek ve de son kişi ben mi kaldım?

Önce kendine bak sonra kendin için bir şeyler dile.

Hem benim duam yeter bana Allah bildikten sonra kulunun içini.

Zemheri.

Bahar.

Neşe.

Kasvet.

Her şey biz insanlar için hem.

Rüzgâr da biziz güneş de.

Aşk da biziz nefrette.

İzin verin de, azıcık nefret edeyim yerle yeksan edenlerden, yüreğimi.

İzin verin de yeniden inşa edeyim hem ne malum, kaç yüreğimin olmadığı?

Bu yürek yaz köşesi.

Bu yürek kış köşesi.

Sayın baylar bayanlar üşürseniz gelin açayım size ruhumun kaloriferini üstelik bedava.

Üstelik şahsına münhasır.

Üstelik doğaçlama.

Ve alabildiğine de sınırsız ve kayıtsız ve kasıtsız.

Sıcak mı bastı?

O halde buyurun başköşeye şimdi buz gibi bir limonata takdim ettim mi sizlere…

Bırakın da yüreğim incinsin ve kopsun inceldiği yerden: ben taş bebek değilim ya da süper star elbet yeniden işlerim nadide incilerimi yeniden kalkarım ayağa hem kalkmadığım ne malum?

Sorarım sizlere:

Sizlerin yüreği som altından mı ve de hep mi lakayt ve musmutlu?

Kaçırdığınız kadar gözlerinizi okuyabiliyorum da alt yazıyı:

Yalan söylememek zinhar yalanın ta kendisi:

Ya, benim suçum ne?

Alabildiğine içten ve vakur ve asil olmak mı ve de doğaçlama…

O halde buradan yakınız:

Aman, sakın ha, incinmesin yüreğiniz ne de olsa siz insan değilsiniz:

Mademki tek yüreği incinen benim o halde lütfen ilk sırayı bana ayırın cennette, siz cehennem bekçileri…