Mumyalı Yüzler

Gerçekle gölge arasında,

Mekik dokur kuklalar.

Gece ile gündüz dönerek 

Örter üstümüzü…

Mumyalanmış yüzümüzü,

Şafakta gösterir aynalar…

Eser güneyden rüzgarlar

Arada bir düşürür maskeleri.

Kırılan sırçalı tabaklar içinde,

İkiye bölünen ömürler.

Sokak lambası altında,

Uzayan gölgeler…

Akvaryumdan fırlayan balık,

Kurtuluşu suyun dışında sanır.

Çırpınır kalır gerçeği anlayana kadar,

Biz insanlar misali.

Gökyüzünün gerçek rengi

Güneş çıkınca görülür…

Küflenen zincirler parlatılır,

Fakat körelen gerçekler,

Tramvaylar altında ezilir.

Gerçekle gölge arasındaki fark,

Belki de bir milimdir,

Hayatla ölüm gibi…

Asansörde kalır gerçekler,

Ben kapıdan çıkarım,

Mumyalı yüzlere karışırım…

Karanlığa sığınan mumyalı yüzler

Bir gün ışıktan kaçamayacaksınız…

                                   mavisürgün