Çocukluk

Kaldırım taşları sokaklar,

Misketler gazoz kapaklar.

Çelik çomak sesler çınlar,

Tahta böler dünyayı yine.

Haydi çık dşarı oynamaya,

Ses ulaşır kalbe hemen.

Dizler yara, eller tozlu,

Ama yürekler tertemizdi.

Oyunda kazanıp kaybetmek,

Küsüp gitmek sürmezdi hiç.

Çünkü yarım kalan oyunlar,

Çocukluğu alevlendirirdi.

Dostluk sabırla beklemek,

Sıranı vermek gönülden.

Misketi paylaşmak demek,

Gerçek dostluk büyümekti.

Çocukluk dostluk yan yana,

Oyunu yarım bırakma ne yana.

Kalpler temiz, eller tozlu,

Çocukluklar neşeli büymekti