Kal

Gece gibi bezenme 

ruhumun dallarına.

Ben seni

hep bir akşam güneşine hapsediyorum.

Batıyorsak

sebebi değilim,

–Söz kırılır siyaha–

Sür bakışlarını üzerime—

Tuvalime yansıyan kızıllık,

şiirinin kırıntısında

bir gülen gölge...

Söylesek söz utanır,

dokunsak

kırılır her sabah.

Ama bir sessizlik birikir

masanın kıyısına

söz yıkılır.

Aşk—

cemresiz bir baharla,

ayırsa da

dilden bedeni.

Düş nakışlarını üzerime—

İçimle kal...

ya da

içinle gel.

Tcpassenger_ierdoğan

10.05.2026

Çankırı  / Zamanın Kırık Dili

"Siz hiç ekmek almaya giderken de özlediniz mi birini?"