Müstakil

Müstakil

Yer maviydi aslında

gök de yeşil

Günüm karaydı bilinmedi yine

Akşamım Kuzey yıldızını beklerken

Kimse sevmiyor benim gibi kendini

Eski bir anlatıydı

Ay'ı gördüğüm

Beyaz teniyle görünüyor zaman.

Geceler soyunuyor

Transparan çıplak 

Gündüzler giyiniyor

siyah jartiyerini

Müstakil zamanın genişti evi

karalandı ömür binbir gazelle;

elma yapraklarına küskün gazeller

o üstü açıklığa

üst üste devrik.

En azından,

Eylül yine gülümsüyor.

Adım adım çatırdıyor 

ayak izlerim...

Saksısında

kuru-muştu, o yasemenler

bahar sanıp

aldanıp düşen yıldızlara eş,

ben de daldım düşlere.

Yeni güne bakan yenilenmiyor

Yineleniyor yıldızların o saf ışıkları 

Gök kubbemizde asılı 

Turkuaz desenler

Aklıselim akıl sanıyor

kendisinde-kini

Gel son bir kez desem

yeşilime mai bahar

Ateşimiz bu flu soğukla sevişirken

Kızıldan süner sarıya

her zaman Eylül'ün ölümü...

Güvelenen zaman

yalnızlığıma kurdu-şen

Dipsiz bir kuyudan 

ipsiz şu dünyada

ellerimden tut

turkuaz mavisindeyim

tabii ki sen de istersen...

Tcpassenger_ierdoğan

03.09.2026/EsertepeTeras

Aşık değilim olabilirim ama, belalı sevenim var benim, adı; Angara.

Beni ve sizi öldürür onun her şeyi var.:)) Beni sahipleniyor,

onu daha çok seviyorum, çünkü o bana Atam'dan Yadigâr.