Bebek

Hoş geldin

Ferahlık sandığın şey:

bu çağda

yalnızlık

Göbeğini kestiler

Dünyaya acıyla bağlandın

Yankılanıyor ağlayışın

Annenle baban

birbirine öfkeli

İkisinin arasında

unutulmuş bir eşya gibisin

Koridorda floresan uğultusu

Ellerine dünya değiyor ilk kez

Yoksul bir umutla titriyorsun

İşin zor bebek

Uykusuz geceler olacak

Süt kokusu

ilaç kokusuna karışacak

Ateşin çıkacak

Kimse neden ağladığını

bilmeyecek

Parayla satın alınmış şefkat

değecek tenine

Bir yabancının kollarında

sessizce büyüyeceksin

Bir gün

aynaya bakacaksın 

ve annenle babanı

yüzünde arayacaksın

Barbaros İrdelmen

İstanbul