Umudun Dizelerinde

Umudun Dizelerinde

Alışık olmadığımız bir hayata zorlandık.

Sabah uyandırıldık; gün içinde mükemmel hayatların masallarını dinledik, sonra aynı masalların ninnileriyle uyutulduk.

Yeni yeni fark ediyorum bu yalanları. İçimde açılan yaraların dermanı olamadıklarını fark ettiğimde anladım. İnim inim inlerken, sızılardan bir damla medet dilerken; yalan dolu anılardan ne hüzün ne de şefkat gördüm.

İçimde bir oyukla yaşamaya tutunmaya zorlandım. Akli melekelerim bana bir bir veda ederken, yalnızlık denen illetin pençesine düştüm.

Ne insan sevebildim ne de sevilmek için insan içine karıştım. Acı dolu hatıralardan hudutlar çizdim kendime; ne o hudutları aştım ne de o hudutlardan aşacak cesareti buldum. Dahası, kimseyi o hududa yaklaştırmadım.

Sonra bir baktım; yılların selinde yorgun bir değirmen olmuşum. Yıllanmış, hırpalanmışım.

Şimdi ise günümüzü bekliyoruz; umutsuzluk yüklü umudun dizelerinde...