Sen Seni Anlayan İçin Mucizesin

"Bir adam Picassoya şöyle der:

-Renkleri karıştırmaktan ve içiçe geçmiş çizgiler yapmaktan başka resim yeteneğin yok gibi geliyor bana...

Picasso fırçasını alır ve yere bir buğday tanesi resmi çizer. Öyle gerçekçi olur ki bir tavuk yemek için gagalamaya başlar.

Gördüğü durumdan şaşkına dönen adam Picassoya:

-Bu kadar mükemmel resimler yapabiliyorken niçin bu garip resimleri yapmakta ısrar ediyorsunuz?

Picasso yanıtı yapıştırır:

-Çünkü ben resimlerimi tavuklar için yapmıyorum." (alıntı) 

Hayranım bu tür hazır cevaplara

Diklenmeden hakikati usulünce ve uslûbunca haykıranlara.

Adam Picasso'nun başarısını, gerçeği

ne kadar kusursuz taklit ettiğiyle ölçüyorken

Picasso ise şunu söylüyor:

Ben gerçekliği kopyalayabildiğimi zaten biliyorum. Mesele bu değil ki 

Tavuk için iyi resim;

yenilebilecek kadar gerçek görünen resim belki ama

insan için sanat bundan ibaret değil 

Duygu var orada

düşünce var

sembol var

yorum var.

Hem sanat ruhu taşıyanlar, sanatlarını icra ederken gördüğünü ve hissettiğini değil onlardan ne anladığını anlatmaya çalışırlar. 

Şairler de 

şiİrleri sadece kafiye sayanlar için yazmazlar. 

Şiirleri bilgi vermekten ziyade hisleri harekete geçirmek niyetiyle kaleme alırlar. 

Necip Fazıl'ın bir sözü vardır ya hani

"Şiir, mutlak hakikati arama işidir." Diye

İşte bazen bir cümleyle anlatılabilecek şeyi kırk imgeyle anlatır şair.

Hangi imge çağrışım yapacak okurun gönlünde,

hangi kelime hangi cümle titretecek o teli bilinmez ki.

Hatta bazı şiirler vardır ki daha okuyucusu ile karşılaşmamıştır bile.

Hülasa;

bunları ortaya koymak ne kadar yetenek istiyorsa  onları anlayabilmek de o kadar maharet ister.

Bir resme alelade bakmak, bir şiiri duygusuz okumak, bir parçayı ruhsuz dinlemek olur mu? 

Tavuklar için değil ya bu eserler öylesine gagalansın

Unutma! 

Sen, seni anlayan için mucizesin; seni anlamayana ise sıradan bir hikaye, şiir yada resimsin.

Bırak yazsın kalemin, boyasın fırçan.

Herkes sanatı kendi anladığı yerden değerlendirir. 

Vesselâm