Gramafon

GRAMOFON

Gramofonlar vardı eskiden, onlarda taş plaklar

Üzerinde gramofon iğnesi gezinirken

Taş plağın çeltiklerinde dolaşan iğne ses çıkarırdı

Ve o ses gramofonun hunisinden odaya yayılırdı…

Plak ağır ağır dönerdi narin narin yalpalayarak

Işığın şavkı üzerinde gezinirdi hafif hafif

Şarkıların ilk kayıtlarıydı seslerle tanışan

Duygular yürekte kazınırdı iğnenin hışıltısıyla karışık…

Ağıtlar, nağmeler eşliğinde yürekler yanar

Gözlerde sessiz sessiz çığlık çığlık feryatlar akar

Ağır ağır yaşlar süzülürdü yüzlerden

Dururdu dünya, tek çare ölümdü derman…

Hey zaman, şimdi tek anısı birkaç nasır maziden kalan

Dudaklar susar, yürek sızlar, gözler bakar derin derin

Sineden kuru bir ağıt gelir duyulmayan

Hey mâzi, şimdi kim bilir hangi dehlizlerdesin bilinmeyen…

(Sağlam)